Bazan insan "Ramazan geldi heeyy!" diye çığlık atmak istiyor.

Ramazan geldi, kapıları çalıyor, aç yüreğinin kapısını ve damarlarına yeni bir kanı pompala...

Yoksa yarın "Göçtü kervan kaldık dağlar başında" diye feryad etmek zorunda kalırsın.

Şöyle bir kendi kendimize ve toplumumuza bakmak...

Nerelerimizde yara var?

Kalbimiz yerinde mi? Orası gerçekten kalb mi? Yoksa bir taşlaşma var mı? Acı duyuyor mu ezik bir insan gördüğünde? Bir çocuğun göz yaşı,içinde bir yerlerde deprem oluşturuyor mu? Yoksa en dayanılmaz insani facialar karşısında en küçük bir ürperti oluşmuyor mu? Bir yanda acılar, bir yanda vur patlasın çal oynasınlar...

Ramazan'dan yola çıkarak yeniden insan olmak, yeniden müslüman toplum olmak... 

Rahmeti kuşanmış bir insan, rahmetle yoğrulmuş bir toplum...

Ne çok şeyi tartışma konusu yapıyoruz. Hiçbir olumlu sonuç üretmeyen kısır tartışmalar... Belki bu tartışmalar bile insan ve toplum olarak yaşadığımız savrulmuşluğun ürünü.

Ramazan'ı bile didikleyip didikleyip bize sağlayacağı rahmeti yok ediyoruz. 

İslam'ı didikleye didikleye, kalbimizi rahmete kapalı hale getiriyoruz. Rabbimizle ilişkimiz nerede kaldı, haberimiz yok.

"Ramazan geldi heeyy!"

www.umutfm.com

:)