HOR BAKMA SEN TOPRAĞA

Hor bakma sen toprağa

Toprakta neler yatur

Kani bunca evliya

Yüzbün Peygamber yatur

Cennette buğday yiyen

Gaflet gömleğin giyen

Hem dünyaya meyleden

Âdem Peygamber yatur

Arkası ile kum çeken

Gözyaşı ile yuğuran

Kâbe’ye temel kuran

Halil Peygamber yatur

Vücudunu kurt yiyen

Kurt yedikce şükreden

Belalara sabreden

Eyyup Peygamber yatur

Balık karnında yatan

Deryaları seyreden

Kabak kökün yaslanan

Yunus Peygamber yatur

Kuyuda nihan olan

Kul deyu ben satılan

Mısra sultan olan

Yusuf Peygamber yatur

Yusuf’un yavuğu kılan

Kurt ile darı kılan

Ağlayıp gözsüz kalan

Yakup Peygamber yatur

Asasın ejder eden

Bahre uruk yol eden

Firavun’u helâk eden

Musa Peygamber yatur

Ol Allah’ın habibi

Dertlilerin tabibi

Embiyalar serveri

Resul Muhammed yatur

Hayber kala’sın yıkan

Kâfiri od’a yakan

Şahinler gibi bakan

Ali gibi er yatur

Ataana gülleri

Kuran okur dilleri

Fatma ana oğulları

Hasan Hüseyin yatur

İğnesin suya atan

Balıklara getirten

Tacın tahtın terk eden

İbrahim Ethem yatur

Gündüzler saim olan

Geceler kaim olan

Arifler sultanı

Bayzıt Bestami yatur

Hakikat erleri

Geçti dünyadan her biri

Konya’da ol Mevlana Hüdavendigâr yatur

Çoktur Hakk’ın has kulları

Fikreyle bunları

Saysam erenleri

Görsen ne sultanlar yatur

Yunus sende ölürsün

Kara yere girersin

Kara yeraltında çok günahkâr kullar yatur...

/Yunus Emre

http://semazen.net/download_detail.php?id=17

Yukarıda ki Adreste "Hz. Yunus Şiirleri" den dinlemek mümkün...

Hüzün zaman zaman deli dalgalarla gelir

Gönlümün kıyısına vurur

Aşınan kayalar gibi ruhum

Suskun yorgun öylece durur

Islak kumlara yazılmış hikayeler

Ummana karışır silinir yavaş yavaş

Her dalga ömrümden bir şeyler koparır

Ağır ağır sönen gönlüm

Sakin koyları özler

Son kum tanesi olana kadar

Hüzün zaman zaman deli dalgalarla gelir

Son kum tanesini alana kadar

/Cansın Erol

bu İstanbul şehri öylesine paha biçilmez bir değere sahiptir ki

İran'ın tüm hazinelerini feda etseniz tek bir taşını satın alamazsınız

çarşılarında bilgi kumaşı satılır

hüner pazarı, ilim ve alimler ocağıdır....

ŞEHR-İ  SİTANBUL

bu şehr-i sitanbul ki bi misl ü behâdır

bir sengine yek pâre acem mülkü fedâdır

bir gevher-i yekpare iki bahr arasında

hurşîd-i cihan-tâb ile tartılsa sezâdır

bir kân-ı niamdır ki anın gevheri ikbâl

bir bağ-ı iremdir ki gülü izz ü alâdır

altında mı üstünde midir cennet-i a’lâ

el-hak bu ne halet bu ne hoş âb u hevâdır

her bağçesi bir çemenistân-ı letâfet

her kûşesi bir meclis-i pür-feyz ü safâdır

insaf değildir ânı dünyaya değişmek

gülzarların cennete teşbih hatadır

herkes irişür anda muradına ânınçün

dergahları melce-i erbab-ı recâdır

kala-yı meârif satılır sûklarında

bazâr-ı hüner ma’den-i ilm ü ulemâdır

camilerinin her biri bir kûh-i tecellî

ebrû-yi melek andaki mihrâb-ı duâdır

mescidlerinin her biri bir lücce-i envâr

kandilleri meh gibi lebrîz-i ziyâdır

ser-çeşmeleri olmada insana revân-bahş

germ-âbeleri câna safâ cisme şifâdır

hep halkının etvarı pesendîde-i makbul

derler ki biraz dilleri bî-mihr ü vefâdır

şimdi yapılan âlem-i nev-resm ü safânın

evsafı hele başka kitâb olsa sezâdır

nâmı gibi olmuşdur o hem sa’d hem âbâd

istanbul’a sermâye-i fahr olsa revâdır

kûh-sarları bağları kasrları hep

güya ki bütün şevk ü tarab zevk u safâdır

istanbul’un evsafını mümkün mi beyân hiç

maksûd heman sadr-ı kerem-kâra senâdır

/Nedim (18.yy)

360 Derece İstanbul Fotoğrafları İçin Bkz:

http://www.360tr.com/index.php?option=com_frontpage&Itemid=1

Hayır Dualar

Hayır Dualar, Beddualar Yukarıda ele alınan ve Türkçede kalıp söz niteliği kazanmış bulunan öğeler içinden birçoğu, aynı zamanda hayır dua örneği oluşturmaktaydı. Toplumun maddi ve manevi kültürünü, inançlarını ve değer yargılarını yansıtan hayır dualara da aynı çerçeve içinde, kalıp sözler arasında değinebiliriz. Yukarıda yer verdiklerimizin dışında, gerek ortak dilde, gerekse ağızlarda değişik durumlarda kullanılan başkaları da vardır ki, burada onlardan da birkaç örnek vermekle yetineceğiz:

Ortak dilimizdeki, “Allah emeklerin(iz)i zayi etmesin. Allah gönlün(üz)e göre versin. Allah işin(iz)i rast getirsin. Allah utandırmasın. Allah namerde muhtaç etmesin. Allah son gürlüğü versin. Allah tuttuğun(uz)u altın etsin ya da Tuttuğun(uz) altın olsun. Allah kem gözden, nazardan esirgesin. Allah hasretine kavuştursun. Babanın canına rahmet, Babanın canına değsin. Koluna kuvvet, kesene bereket. İki cihanda aziz ol. Uğurlu kademli olsun.” gibi hayır dualar, büyük bir çoğunluğuyla, Türklerin dini inanışlarından kaynaklanan kalıp sözlerdir.

Anadolu ağızlarındaki örnekler içinde, ortak dilimizdekiler kadar yaygın ve tanınmış olmayan öğeler de vardır ki, değişik aktarmalardan yararlanan, sanatlı anlatımların örneği olan bu sözlere örnekler vermek istiyoruz:

Erzurum'dan derlenen, “Ağ sahal tarayasın (Ak sakal tarayasın)” (Dede, Erzurum, 5345) duası, dolaylı bir anlatımla, bir kimsenin uzun yaşaması dileğini söze dönüştürmekte, ad aktarmasıyla değişik ve ilginç bir anlatım sağlamaktadır. Aynı yerde geçen “Allah seni dallı budaklı ede” duası da aynı yola başvuran ve söylendiği kimsenin uzun yaşayıp birçok çoluk çocuk sahibi olması dileğini yansıtan ilgi çekici bir örnektir. “Sakalın göbeğan yene” 152 (Van D.II, 5796) sözü yine uzun ömür dileyen bir hayır duadır; tıpkı Allah seni dallı budaklı ede örneğinde olduğu gibi. “Yedi oglanan bir surfaya oturasan” (Van D. II, 5796)153 sözünde de yöneltildiği kimsenin birçok çoluk çocuğu, özellikle erkek evladı olması yolundaki iyi dilek açıklanır.

“Kızınla oba ol, oğlunla köy ol” (Nedim Orta, Kaymakçı, 4135) hayır duası aynı doğrultuda özgün bir örnek oluşturmakta; “Allah sene kara kaşlı, kara gözlü gelin nasip etsin” (Nedim Orta, Kaymakçı, 4135) sözüyle, bir kimseye, evlat yetiştirdikten sonra onu evlendirdiğini, hem de güzel bir geline sahip olduğunu görmenin mutluluğuna ermesi dileğini ortaya koymaktadır.

“Ömrün uzun olsun, düğünün güzün olsun” (Van D. II,, 5795) duası ise uzun yaşama dileğini bir uyaktan yararlanarak söze dönüştürüyor. ! 152) “Sakalın göbeğine insin.” 153) Yedi oğlanla bir sofraya oturasın.” 170 Erzurum'da söylenen; “Tabutumun altına giresen” (Dede, Erzurum, 5345) duası da "Benden çok yaşa" dileğini bir ad aktarmasıyla dile getiriyor.

Sındırgı'dan derlenen; “Allah ambarının dibini göstermesin” (Artan, Sındırgı, 4678) duası da söylendiği kimsenin varlık içinde yaşamasını, yoksulluğa düşmemesini dileyen bir sözdür. E. Taylan'ın Çolaklı'dan derlediği; “Ayağın göl, başın pınar olsun” (Çolaklı, 7974) ve Konya'da söylenen “Evine buğday yağsın” (Bölge I) hayır duaları yine bir kimsenin bolluk içinde, rahat bir yaşam sürmesi dileğini açığa vurmaktadır. Alanya'dan derlenen, “Yazın ak, yüreğin pak olsun Güzelliğin farımasın,” 154 “güzel yüzün solmasın”, “Ayağına yavuz daş55 dokundurmasın”, “Allah akıl şaşgını, köşe düşgünü etmesin”, “Ataşın, çıran sönmeye” örneklerime yjne çoğunlukla ad aktarmalarına başvuran değişik dualardandır.

Erzurum ağzındaki; “Fadime Anamıza konşi olasan” (Dede, Erzurum, 5435) ve Çolaklı ağzındaki “Allah şeytan sırlarından, düşman şerlerinden korusun” (Çolaklı, 7974) sözleri kendine özgü nitelik taşıyan dualardandır.

Aşağıdaki hayır dua ise hem ses yinelemesi, hem uyak, hem de ölçüyle bir şiir havası taşıyor: ”Allah seni şer-i şeytandan Guri böhtandan esirgeye”57 (Van D. I, 5771). 154) Burada "yıpranmak, eskimek" anlamındadır (Güzelliğin yıpranmasın). 155) Burada "sert, keskin" anlamındadır. 156)

Alanya Folkloru III, 16, 15, 5, 12, 6. 157) “Allah seni şeytan şerrinden ve kuru iftiradan esirgesin.” 171 Şu dua da yazı dilimizdeki Tuttuğu(n) altın olsun sözünün benzeridir: “Elin torpağa atasan, avucan ahun gele” (Van D. H, 5795).

Son olarak değinmek istediğimiz bir kalıp söz Kuzey, Orta ve Güneydoğu Anadolu'da yaygın bulunan, aynı zamanda sevgi ve hayranlık anlatımı, yakınlık gösteren bir hitap biçimi olan gadan alam (gadan alım) dır. Bugün Anadolu'da 'dert, hastalık' anlamında kullanılan gada (Eskişehir, Çorum, Samsun, DS, VI) Arapça kökenli kaza'dan değişme olmalıdır; bir kimseye, başına gelecek kaza ve dertleri üstlenme isteğini belirtme yoluyla -tıpkı kurban olayım gibi- yakınlık göstermeyi de amaçlar: “Kız Ayşe, gadan alam,” “Yavrum ben senin gadan alayım” gibi (DS, VI).

Beddualar

Beddualara gelince, genellikle birer kalıp söz niteliği taşıyan ve ortak dilde yaygın olan “Ayıbını yer örtsün”, “Allah cezanı versin” gibi ilenmelere burada yer vermeyeceğiz. Anadolu ağızlarında kullanılan beddualar içinde gerçekten sanatlı olan, çok değişik ve özgün tasarımlar yaratan örnekler vardır ki, bunlar üzerinde durmak istiyoruz. Bu sözleri okur ya da dinlerken etkili anlatım aracıyla, söyleyenin duygularının gücü ve yürek yangını yeterince yansıtılmakta, şiir dilindeki sanatlarla açıklama biçimlerine başvurulmaktadır.

Beddualar içinde ad aktarmalarından (metonymie'lerden) yararlanan aşağıdaki örnekler ilgi çekicidir, kanısındayız: Erol Kaya'nın Van'dan derlediği; ”Beşik dibinde oturmayasan, nenni demiyesen” (Van, I, 5096) sözü bir kadına, çocuk sahibi olamaması yolunda söylenen bir ilenmedir. Aynı sözün benzeri, yine kadınlara söylenen şu bedduada, Alanya'da karşımıza çıkıyor: “Karnında görüp de kucağında görmeyesice” (Alanya Folkloru III, 29). 172 Bir başka yörede rastladığımız; “Beşikte gör, eşikte görme” (Kadiroğlu, Kolay, 3381) de çocuğun çok küçük yaşta ölmesi yolundaki bir ilenmeyi dile getiriyor.

“Eline kına yakamayıp da başına dovak örtemeyesice” (Alanya Folkloru III, 23) bedduası bir kızın gelin olamamasını dilemekte, “Kınalı parmak sikama” (F.Akçın, II, 2757; ayrıca Ankara, K.Toygar, 2367) ise bir erkeğe, evlilik yüzü görememesi yolundaki ilenmeyi dile getirmektedir. Ankara'dan derlenen, “Ak duvaklı gelin yüzü görme” (K.Toygar, 2367) sözü de aynı yoldaki bir dileği açıklıyor.

Birecik'ten derlenen; “Boynuna boz ip çözüle” (Birecik, 3130) bedduası, bir kimsenin asılması dileğini ad aktarmasıyla söze dönüştüren bir örnektir. “Kara yer yerin olsun, cehennem dibin olsun” (Birecik, 3130) ilenmesinde de yine ad aktarmasıyla bir kimseye, ölmesi dileniyor.

Anadolu ağızlarındaki beddualar içinde çok değişik tasarımları söze dönüştüren ve böylelikle güçlü anlatımlar sağlayan sözlere rastlıyoruz: “Dar sokaklarda bol bıçaklara rastlıyasıca” (F.Akçın, 2715, Ankara, K.Toygar, 2368) “Eğri saplı bıçak gerdanına uğrasın” (Gümüşhane, Sakaoğlu, Gümüşhane, 6611) İle “bir derde gelesen”, ile “rezil olasan”, “zeha gadın gondağinan tavuk cücesinen temaşaya töküle”158 (Van III, 5178) “Allah cami gibi dert, minare gibi fitil versin” (Ankara, K. Toygar, 2367) 158) “Öyle bir derde tutulasın, öyle rezil olasın ki, lohusa kadın kundağıyla, tavuk civciviyle (seni) seyretmeye dökülsün.” 173 “Güneşli havada yıldırım çarpsın” (Ankara, K.Toygar, 2868; F.Akçın, 2715) “Kör kişiye nikâhsız, dul kişiye duvaksız gidesen” (Van III, 5179) “Yanağını bitler, paranı itler yiye” (Van IV, 5207)160 “Yazın ayran, gışın yorgan bulamayasan” (Van, 5208, ayrıca Alanya Folkloru III, 35)” İki suyun arasında kalasan” (Erzurum, Dede, Erzurum 5346) “Yelli günde evin yansın” (Ankara, K.Toygar, 2367) Yüzün, Medine'ye gidenlere çarık ola (Van IV, 5208) Gapısına gara kilitler asılasıca (Alanya Folkloru III, 25) “Her parçan bi gurdun ağzında kala” (Van II, 5132) “Evden, evin önüne inemeyesice” (Alanya Folkloru III, 24) “Yiğit iken yıkılasan, dal iken devrilesen” (Van IV, 5208) “Ovaya gitsin sel alsın, tepeye gitsin yel alsın” (Kaymakçı, Nedim Orta, 4135) “Ölün duvar diplerinde kalsın” (F.Akçın, II, 2757) “Ekmek atlı, sen yaya olasan” (Van II, 5130) “Çorun çocuğun it yalağından tene toplasın” (Artan, Gülnar, 3054) “Gısmetin davşanın belinde ola, govalıyasan dutamayasan” (Van II, 5131) Ölmeyesen, itmeyesen,16^ yılan gibi dilin çıharıp sürüne-sen (Van III, 5180) “Görmediğin göz ağrısı gamlasın” (Alanya Folkloru III, 26) “Kağnı dayağı gibi sürün” (F.Akçın, 2757) “Ağzın burnun şap olsun da dilcuvap vereme” (Kadiroğlu, Kolay, 3381) 159) Yakanı. 160) M. H. Bayrı,

istanbul'da Kullanılan ilençlerde (s. 76) "Ekmeğini it, yakasını bit yesin" biçimini veriyor. 161) Yitmeyesin. Naha'162 “Dal iken devril (Elmacık [Uşak], Nedim Orta, 3965) “Ayahda durasan etlerin yerde göresen” (Van, I)

Bu örnekler kolaylıkla çoğaltılabilir. Doğu, Kuzey, Kuzeydoğu ve Güneydoğu Anadolu'da çok yaygın bir beddua "baba çıka"dır.163 Kimi zaman “özüne (yüzüne) baba çıka” olarak rastlanan bu ilenmede baba sözcüğü veba'nın değişime uğramış biçimi olup bir kimse için kullanıldığında beddua amacını güder; bir anlam genişlemesiyle, kötülenmek istenen bir nesne için de aynı söze başvurulduğu görülür (Baba çıka, öyle yağ mı olur gibi). Veba gibi, uzun yıllar yakın ve Ortadoğu'yu, Avrupa'yı kasıp kavuran bir hastalığın verdiği korkunun kalıntısı olan bu söz “Yüzüne baba çıka” biçimiyle gerçekten feci ve güçlü bir ilenme yolu oluşturmaktadır.

Yukarıdaki örneklerden ve açıklamalarımızdan görüleceği gibi, Anadolu ağızlarındaki beddualar hem çok değişik tasarımlar ve aktarmalı anlatımlarla güçlü bir dil oluşturmakta, hem de hayır dualara oranla daha zengin ve çeşitli bir söz dağarcığını ortaya sermektedir. Bu öğelerin ortak dilimizdekilere oranla çok daha zengin oluşu, birçok bakımdan üzerinde durulabilecek bir konuya ışık tutuyor. Değişik bilim dallarının bununla ilgilenebileceği kanısındayız. Ancak bir bölümünü aktardığımız ilenmeler içinde kimi örnekler, özellikle çizdikleri feci tablolar, dayandıkları çok değişik tasarımlarla duyguyu çok çarpıcı biçimde ortaya koymaktadır. Örneğin Dar sokaklarda bol bıçaklara rastlayasıca hem tasarım gücü açısından, hem de ortaya koyduğu karşıtlıkla etkili bir anlatım sağlamakta, İle bir derde gelesen... O yörede "ne olurdu" anlamındadır. 163)

Baba çıha, baba çıhasıca, baba çıkası, baba tutasıca gibi biçimleri de çok yaygındır; bkz. DS, II. 174 175 Yelli günde evin yansm bedduası, yöneldiği kimsenin çaresiz kalması yolundaki dileği çok uygun bir biçimde örneklendirmekte, Yüzün Medine'ye gidenlere çanh ola ise bir kimsenin yüzünün, Medine kadar uzak bir yere gidenlerin ayağına çarık olması, tanınmayacak kadar yıpranması gibi tasarım yaratmaktadır. Allah cami gibi dert, minare gibi fitil versin ilenmesi de abartmalı, ama özgün ve güçlü bir örnektir. Her parçan bi gurdun ağzında kala yine korkunç bir tasarımı söze dönüştürmekte, Ölmeyesen, itmeyesen... sözü ve Kağnı dayağı gibi sürün bedduası değişik ve etkili benzetmelerden yararlanmaktadır. Bu örneklerde de görüleceği gibi beddualarda kimi deyim, atasözü, bilmece ve manilerde olduğu gibi uyaklardan, ses yinelemelerinden yararlanılmakta olması, içerik bakımından bu denli güçlü olan bu sözlerin gücünü bir kat daha artırmaktadır.

http://www.1001kitap.com/Turkce/Dogan_Aksan/turkcenin_gucu/turkce402hayir_dualar_beddualar.html

Şu insanlardan hangisi ben'im?

Hele sen şu kavgayı, gürültüyü dinle,

Ağzıma, sözüme kulak asma.

Hem sen beni elden çıktı bil.

Yoluma kadeh madeh koyayım da deme.

Önüme ne çıkarsa tuzla buz ederim.

Hem ben tıpatıp sana benzerim.

Ağlarsan ağlarım,

Gülersen gülerim.

Asıl sen vardın ortada,

Ben senin elinde bir ayna.

Sen yeşillikte bir ağaç,

Ben senin gölgen.

Ben senin gôlgen olduktan sonra

Hemen gider kendime bir dost ararım

Kurmak için yanında çadırımı,

Ararım bir taze gül fidanı.

Sonra sâkinin kapısına varır,

Vurur testimi kırarım.

Sonra oturur bardak bardak içerim

Ciğerimden akan kanı

Mevlana Celaleddin Rumi

"İslah Ediciler" Allah Sizi İslah Etsin.

Kitaplarda kâşiflerin keşfettikleri kâinat kurulurken, karşı karşıya kalan kaplanlar kunduzlara kükrer; keyifleşen kalın kalçalı küheylanlar kısraklara, küp karınlı kadanalar katırlara kişner; köpüklü kırılgan kutuplarda kefallar köpekbalıklarına karşı kalkanlaşır; kara-kuru kaplumbağalar karabataklara kostaklanır; kör kösnüler kumlarda kıpırdanır; kaşağısız, kayışsız karakaçanlar karacalarla, kırlangıçlar kelaynaklarla, kazlar kerkenezlerle, kediler kıtmir köpeklerle kırıştırırlar; kokarcalı kıraçlarda köstebekler, kelebekler, koalalar kaçışırlar; kevenli kırlarda keçiler, koyunlar, kuzular kolsuz kepenekli Keloğlan'ın kavalına karşı kıkırdarlar; kalçaları kalınlaşan, karınları kabaran kurdeleli kızlar, kadınlığa karışırlar; Kozanlı Kadir kemanını, Karslı Kadri kopuzunu, Kırklarelili Kıpti klarnetini, Karadenizli Kudret kemençesini, Kemahlı Kamer kavalını konuştururken; kutnu kumaş kostümleriyle kaldırımdaki kuryeli kalabalığa karışan kız-kurusu kıvrak Kübra kadın, kaynanası kaşarlanmış kösnül Kadriye'yle kortejde kol-kola kabarık kalçalarını kıvırıp, kimse kuşkulanmadan Kernekli Kastelli'nin kuzeni Karaoğlan'a karagözlerini kırpar, kırıtırlar; kürdanlarıyla kalem kaşlarını köreltip koçeri klipleriyle kafaları karıştırır, kızılca kıyametler koparırlarken, karagözleri kamaştıran kumral kızları Kamran'ı Kazanova Kaan'a kakalarlar; komplimana karaktersizlerle kırıştıran kafadan kontak kimi kadınlar, kabaran karınlarını kürtajla küçültüp kılıbık kocalarını kandırırlar: kaşıkçı Kocamustafapaşa'yla Kösemsultan'ın kıymetli kerimeleri Kısmet, kısmetli kumbaracı Kazancıoğlu'yla Köprüaltı'nda kıvançla kumrulaşırlarken; konservatuarın kafesinde karşılaşan Kerim'le Keriman kardeşçe kucaklaşsalar da, Kerim'in karısı Kumru kesinlikle kabullenmez, kıskançlıktan kudurur; kaktüslü kadınlar, Kordonboyu'ndaki Konak Karate Kursu'nda kafa-kol koparırcasına kapışıp kendilerini kanıtlarlar; kavgacı kaypak kayıkçılar kaygan kulvarlarda kay kaylarıyla karşılaşırlarken; karşıt kutuplardaki kulüpler, küme karşılaşmalarında kıyasıya kapışırlar; kozasından kurtulan kızılipekler, kırmızı karanfillerle kenetleşir; Kızılay Kurumu'nun koordinesindeki kozalaklı kermeslerde kalpaklar, kazaklar, külotlar, kanaviçeler, kukalar, kuklalar, kiviler, kuleler, krakerler, kokoreçler, kartpostallar, közde kavrulmuş kabuksuz kestaneler kapışılır; kitaplar kapaklanır, kimlik kartları kaplanırken; küreselleşmede klasman koşusuna katılan Kaya kardeşler, Kazasker'de Kampüsistan kurmaya kalkışırlarken; kompleksli kakavan Kerimcan'la kayınbiraderi Kayahan, kıskançlık kriziyle kahırlanıp kuruntuya kapılırlar; Kavaklıdere Kasabası 'nın köy kahvesinde köylülerle karşılıklı konuşup, kulpu kırık kupayla kahvesini köpürteten kornacı Kömüşemmi, kendisine kulak kabartan kahveciye kızar; Kuran-ı Kerim'i kem-kümlemeleriyle köylüye kıraatleyen köselesi kabartılmış kara kunduralı kodoş Kürşat'ın konuşmasını kimse kavrayamaz; Karahanlı kanaatkar, kibar, kandilli kadınlarla, kakülleri kıvırcık kuşdili! kızlar, Kaymakamlığın köylerde kurduğu kurslarda kilimler, kazaklar kotarıp, Kızılırmak kaynağından kaldırdıkları kırbalarını kilitsiz kilerlere koyarak, kamışlı, kendirli, kıraç kırlarda kelek kavunlar, karpuzlar kemirirler; karaciğer kanserinden komalık konumundaki küçük kardeşi Kalender'in kıvranmaları karşısında kalakalan koptik Korhan'ın karagözlerinden kıvılcımlaşan korkunç kabusu karanlığa karışırken; kodaman kapitalistler, komple konforlu konaklarında kolonya kokulu kerevetlerine kurulur, keman konçertosuyla kadınlar korosunun keyifli konserlerine karşı kristal kadehlerini kaldırıp, kahvelerini köpürtürler; Krallar, Kraliçeler Kulübü'nde kredi kapmak konusunda kaç kez kıvırtmaya kalkışan kürkçü kalleşler, kırk kat klasikleşmiş, klişeleşmiş kahrolası kötü kişiliklerini kaldırıp köşeye koymazlar; kıtaları kar kaplayınca, kontratak'a kalkan kelepir kamyon kaçakçısı kotrabanlar, Kapıkule Kapısı'ndan kaçırdıkları konteynerleri, Kömürhan Köprüsü'nden kaydırıp Kilis'te kara kapılır, kışlanın kuzuneli karakoluna kapatılırlarken; kimbilir Kozluk'taki kümeslerden kanadı kırık kaç kazla, Kahta'daki koralardan karnı kabızlı kaç katır kapıları kırarak kekikli kırlara kaçarlardı...

Küçük körpe kızları kaçırarak kul kılıp köle kullanan kapkaççı kadın korsanları, kentin kuytu köşesinde karşılaştıkları karakol komiserini kasaturayla korkutup kaçarlarken; karaciğere konan karasinekler, Kuşadası'ndan kanatlanıp kalkarak Kozyatağı'na konan kuğu kuşları, kafes kaçkını kınalı keklikler, kumrular kıvrak koşumlarla kendi kovuklarında kabarırlar; kurt kurtluğunda kalıp kızgınlaşarak körpe kuzuları, karnı kuzucuklu koyunları kapardı...

Karlı kaldırımda koşarken kundurası kayıp kapaklanan Kuriş'in kafası kanayınca, kaldırımdan kapıp kaldıran Kutsi Kubibay, Kuriş'i kucaklayarak karşıdaki Kavacık Kliniğine kavuştururken; karabacaklı karıncalar, kanca kıllı kirpiler, kıl kuyruklu keltoş kırkayaklar karşı kıyıların karanlığında kavislenerek kıvrılan kumsalda kıpır kıpır kıpırdarlar; korkunç kobralar, kocaman kertenkeleler kil katmanlı kesekli kırlarda kıvrım kıvrım kıvranırlardı...

Kopenhag kriterlerinden kolayca kaçan, kritik konulan konuşmaktan kaçınan kıvırtmacı Kandıralı kekeme Kerimoğlu, kibirli kudretli Kuzguncuktu kıranta korkuluk Kibaroğlu, kürk kaçakçılığında kılavuz kaptan kullanan kancaburunlu Karadenizli kambur Kavrukoğlu, kahkahacı Kadırgalı kulağı kesik kabadayılardan kaçık Kasapoğlu, koca karınlı Kumkapılı kaptan Kamiloğlu, Kırşehirli kikirik Kabiloğlu, kışla kaçkını kasketli komik Köseoğlu; kukla kalpaklı, kalın kaşlı, kulakları küpeli, kehribar kostaklı, kravatı kaytanlı, keplerinin kenarları kıvrımlı kırk kafadar kaltaban; kurbanlık koç kesip közde kebap kızartarak, klimalı, kaloriferli, kalebodurlu, kartonpiyeri!, korneşli, konforlu kız kuleli köşklerindeki kadife kumaşlı, kozmetik kokan koltuklarında konken kotarıp kupa kaldırarak, kendi karmaşık kompozisyonlarında; kuramsal konjonktürde kitlesel kümeler, kültürel kanallarla klanlaşıp kavmiyetle kabileleşirler; kozmolojiselli, küreselleşmeli, kapitülasyonla, konfederasyonlu, kamutaylı, kurultaylı, kapitalli, konsolideli, koyun kopyalamalı kolonlamasal, kategorisel, küresel, kamusal, kurumsal, kanunsal, kalıtsal, kuralsal, kutsal kavramları kavrama konusunu kurcalarlar; kurcaladıkça 'kırk küp, kırkının da kulpu kırık küp' karmaşasıyla kavram kargaşasına kapılıp kafaları kördüğümleşerek karışır, kararsız kalırlardı...

Kepek kafalı küstah keller; kadife keseli kaktüslü körler; kaftanlı, kavuklu köftehorlar; kritik koşullarda keçileri kaçırmadan kırsal katmanlarda, kumsal kıyılarda, kamusal koylarda, küpeştesi kopuk kotralı, kalyonlu, kayıkhaneli körfezlerde köşe kapmacadayken; kitap kurdu kararlı kadirşinas kemaletli Kamile kadın, Kazım Karabekir Koleji'nin kampüsündeki kütüphanede kısaca kimyasal karışımlarda kıvamlaşan kibritin, kromun, kalsiyumun, kızamıklı kadavranın, kâr-kazanç kulvarında kalite kontrolünün; kargo, kasko, kambiyo, kart, kredi, kapasite, kaynak kullanımının kadir kıymetini kurşunkalemle kağıtlara kaydederdi...

Kazançları karmaşık, keten köyneği kravatlı, kruvaze kıyafetleriyle keyifleri kıyak, kaprisli, kırkambar, kamuflajlı kalpazan kumarbazlar, kılıflı kumar kumpanyalarında komedili kokteyller kurarak, kucağındaki konsomatrislerin kıkırdamalarıyla, kıyıda köşede kalmış kiralık kantocu kadınların kıvırtmaları karşısında keyiflenip kahkahalarla kekik kokulu kadayıf, karamela, kurabiye, kağıthelvası, kestaneşekeri, kepçe kepçe kızartılmış kadınbudu, kadıngöbeği, kaynanadili, kapuska, kokoreç, kaşar, krema, kazandibi, karnıyarık, küncülü künefe, kereviz, keşkek, keşkül, konserve, keççaplı köfte, kimyonlu kısır kaşıklar; kakao, kahve köpürtüp, kasa kasa konyaklar, kutu kutu kolalar, kâse kâse kaymaklar kapışırlarken; Kürecikli Kamber kalfa, körü körüne kapılandığı kurt köpekli kapıda kabagüçle köleleştirilerek küçümsendiğinden, kürekle kazdığı küspe kokan küflü kümesin küllüğünde kanserleşen, kangrenleşen, kavruklaşan kekremsi kâbusunu kamçılar; karanlığa karşı korateş kıvılcımının küçücük katresini kandile koyamadığından kahrolurdu...

Karşıyaka'da, Karasu'da, Kanlıca'da, Keşan'da, Kızılay'da kasıp kavuran kasırgalardan kurtulan kader kurbanları, kiremitli koğuşlarında klasik kayıtlı, kaygılı, kızgın, kuşkulu keyfiyetleriyle kalakalır; karabasanlı, kabuslu kalelerde kanlı kusmuk kusad, kefensiz kabirlere kimliksiz konulurlarken; koç katımı konaklarda, kazanç kapısını kurcalayıp krema kapan konuklarıyla keyfe-kader kadeh kaldıran kültür katliamcısı, korkak kozmetikçi, kedi kılıklı kabiliyetsiz, kapasitesiz kimi köstebek kasetçiler, kasetleriyle keriz karakterlerini karizmatikleştirmeye kalkışırlardı...

Kelimeleri kırmadan, konuları kuşa çevirip kıvırtmadan konuşmalarıyla kamuoyunda kendi kişiliklerini kanıtlamış, karakterli, kaprissiz, kıdemli kuşaktan kalender karikatüristlere, kültür kurumlarını kuvvetlendirmeyen kitlelerin karanlık kuyularda kadersiz kalıp kaybolacaklarını kayıtlayarak, keskin kara kalemleriyle karaladıkları karikatürlerinde kartvizitçi kerataların kıçlarını karartıp kızartırlar; kestikleri kupürleri koleksiyonlarına kor, kalıcı kılarlardı...

Korumasız Kemallerin, kefaletsiz Kerimanların keselerini, kamunun kasasını kemiren; kükürtlü küller kusarcasına kentleri kuşatarak kitleleri kasıp kavuran karaborsacı, kolonici, kalburüstü kesitten kartelci kodamanlar, kezzap karıştırılası konyaklarla kabalaşıp kızarak kazançlara kota koyunca; kaoslu kötü koşullarda kalıcılıklarını kaybeden kitapçılar, kırtasiyeciler, kafeteryacılar, kantinciler, kabzımallar, kasaplar, konserveciler, kolacılar, kurabiyeciler, köfteciler, kumaşçılar, konfeksiyoncular, kunduracılar, kuaförcüler, kömürcüler krizin kancasına kapılıp kepenklerini kapatıyorlardı...

Kredi kartı kullananların kerizce kazıklandıkları kanıtlanıp, Kredi Kartı Kullanmama Kampanyası kitleleri kuşattığında, Koçbank, kimi kredi kartlarının kapasitesini kısıtlayarak, kimilerini de kapatarak kendini korumaya kalkınca; Kelkit'in Koyulhisar'daki kükürtlü kaplıcasında kalan Koray Kurtoğlu, kredi kullanamadığından korkuya kapılıp kös kös kıvranırken; Korkut Kıratoğlu'nun kefilliğiyle korkularından kurtulup kurtarıcısını kucaklıyordu...

Karasis Kalesi'nin kasvetli karanlığını keşfeden karaborsacı karaktersiz korsan kasetçiler, kaçırdıkları Kamelyalı kıvrak Kevser'i kelepir karyolada kucaklayarak keyifli kepazeliklerini kamufleli kameralarıyla kasetlere kaydedip, kan kusturucu kırkıncı konuşmalarında kasetin kopyasıyla karayazılı kontratı Kevser'in kucağına korlarken; korkunç komplo karşısında kulaklarına karsuyu kaçan, kafası karıncalaşan, karamsarlığa kapılan, kırk kez kulaklarını kapatıp kafasında kabus kaynatan Kevser kadın, komplocuların kazıklı koşullarını kamilen kabulleniyorken, kalp kifayetsizliğiyle kapaklanıp kasetçinin kucağında kalıyordu...

Konağına, kolu kanadı kırık korumasız kadınları kapatan, koynunda kokain koklatan komplocu köktendincilerden Kıro Karadayı'yla kayırıcısı Kadim Koçakoğlu, kolları kelepçelenmeden karakoldan kaçıp kayıplara karışırlarken; kendilerini kare kare kameralara kayıtlayan kameramanlara, "keyfimizin kahyası mısınız?" karşı koyuşuyla küfrediyorlardı...

Komplocuların kasetleri kamuoyunda kötü karşılanıp kınanırken; karyolalarında keyifleşen karı koca kaset konusunda kapışınca, kızan kocanın koyuverdiği küfürlü kelimeler kanatlanıp kavislenerek komşuların kulağına kaçtığında; küfürleri kabullenemeyen kadın karakola koşup, küfürlü kelimeleri kara kalemle komiserin karbonlu kağıtlarına kaydettiriyordu...

Kabile kültürünün katı kurallarını koruyan kaynana, kayınbabayla kocanın kıskacında konuşamayıp kıvranan kadersiz, kısmetsiz kimi kumalarla, karayele kapılan kararsız, kontrolsüz, kuralsız kalabalıkta kendini kaybeden kimi kafası karışık kişiler, karmaşadan, kıskaçtan kurtulup, kendi kondusundaki kuluçkasında karakaplı kitaptan kara kehanet kuzlayan Karababa'dan keramet kapmaya koşarlarken; karine kutusunu kapan kârşinaslar, Karun'laşma kervanına katılıp keyifleniyorlardı...

Kalamışlı Kirkor, Kayışdağlı Kevork, Kuzguncuktu Kamber, Kurtköylü Kemalettin, Küçükyalılı Keremullah, Karagümrüklü Kürşat, Kasımpaşalı koruk Kasım, Kağızmanlı Kalender, Keşanlı kavruk Kazım, Köyceğizi! körpe Kibriye, Keçiörenli kökçe Kamile konutsuzluktan kıvranır, karınları kuruldar, kart-kurt kazınırlarken; kazıkçı komprador kapitalistler, kıvırtıcı köçek komisyoncular kontratlığında Konut Kooperatifiyle, Köy-Kent Kalkındırma Kooperatifleri kurup; kanundan, kararnameden, kamuoyundan, Keremullah'la Kitabullah'tan korkmadan kandırdıkları kıt kazançlı, komik konutlu, kısıtlı-kötü koşullu kitlelerden kopardıkları katrilyonları, kayıtdışı kazançlarına katıp kasalarına koyuyorlardı...

Kitleler, külüstür kondularda kuru, kısır kahvaltıları, karalahanalı, karabiberli kömbeleri, közlemeleriyle kalıp kırgınlıklarını, küskünlüklerini konuşurlarken; kamu kurumlarında koordineli kadrolaşan köktendincilerin kanalıyla kamu kuruluşlarını kırtıklayıp kovuşturma kazanında kaynayan kartelci Kandemir'i, körolası kongreci kalantorlar kurtarıyorlar; kârlı Kimpaş'ım, Kimsan'ın, Kepez'in kapısını kilitleyip kırkbinlerce kafa, kolemekçisini kapıönüne koyuyorlardı...

Kamuyu Koruma Kurulu'nun kazıkçıları kayıran kahrolası kararı, Kamu Konseyi'nce de kabullenilerek kesinlik kazanınca; karara kayıtsız kalamayan karakteri kavi, karatede kara kuşaklı katip Kamuran, kalemini kırarak Konsey Konağı'nın koridorundan köşedeki kürsüye kayıp, kitleleri koruyan kısa konuşmasını kurguluyordu:

-Kaytanbıyıklı, karayağız kardeşlerim, koçlarım! Kartelci, kapkaççı, kurnaz köftehorlar karşısında kaygılanıp korkarak kaskatı, kupkuru kalakalmayın! Kazıkçıların kotardıkları krizlerde kerizce kazıklanmayın! Kafanızı kullanın, kucaklaşıp kaynaşın; köpeksiz köyleri kolayca kolaçanlayıp kuzu kapan kazıkçı, krizci, kapçıkağızlı kurtlara karşı kendinizi koruyun!...

Kitleler, kasvetli karda kışta kazaksız, kabansız, keçesiz, köyneksiz, kısbetsiz, kıraç, kurak, kabristansız, kenefsiz, künksüz, kanalizasyonsuz kubur kokan köylerinde karınca kararınca kurabildikleri küçücük kagir kulübeleriyle, kerpiç konutlarında kap-kacaksız, karma-karışık kavşaksız, kulvarsız, kaşarsız, kolasız, köftesiz, katıksız, kalorisiz, kasnaksız, kevgirsiz, kömürsüz, koleraya karşı korunaksız, kıtlık kıranlıkla kıt kanaat kerhen konaklarlarken; Kurbağalıdere'nin köprülü kavşağında kurulan Kuran Kurslarını Koruma Kurulu'nun Kongresinde Kaplancı Kadılar'ın kokuşmuş kararıyla kadınları, kızları Kılık Kıyafet Kanunu'na karşı kandırıp kasidelerle kafalarını karıştırarak kılperestlik konumunda kara kıyafetlerle kapatıp, Keremullah korkusuyla kıskaçlayarak kalplerini kararttılar... Kutsal kitap Kuran-ı Kerim'i kullanarak kıblegahları kazanç kapma kulvarına koşan kepaze köktendinciler; kıyamette kaynayan katran kazanına konulma korkusuyla, körpe kızlarla kucak kucağa kalma kandırmacasıyla körükleyerek kışkırtıp kudurttukları kalpleri köreltilmiş kıytınkçılar; kaba, kara, kırçılsakallılarla koalisyon kurarak katliam kampanyalarıyla kümeleşip, kuşlukta kıyama kalkışarak, Kemalist Karafakioğullarını, Kaftancıoğullarını katledip kitleleri korkutarak keyiflerini kaçırdılar... Küffarlaşan kiralık, kemli-kinli, kılçık-kurtlu, kudurgan, kemik kemiren kuduz karabaş köpekler; kalkan kılıç, kamçı kırbaç, kanca kargılarla Kahramanmaraş'ta kıyıma kalkıştılar; kafa-kol kopardılar, kapıları kazmalarla kırıp kurbanlık koyun gibi kalakalan korumasız kadınların kaburga kemiklerini katur-kutur kırdılar, karınlarını, kasıklarını kargışladılar; kimi küçük kankalar, korkudan kakalarını külotlarına koyuverirlerken; kandaşların, kocaların, kirvelerin, konu-komşuların kıçlarına kimbilir kaçıncı kez kazıklar kakarak; Kuyucululaşıp kırkbinlerce kişiyi kazdıkları kuyulara koyarak; kabilelerin kökünü kazıyıp kurutmak kabilinden kundaktaki körpecik kuzucukları da kıyım kıyım kıydılar, kıtır kıtır kesip kahpece, kaltakça, kancıkça, kalleşçe, kavvatça katletmekle, kimilerini de kör, kötürüm koymakla kalmadılar; Kızılbaşlıkla karalayarak, komünistlikle kötüleyerek; kuşaktan kuşağa, kademe kademe kronikleşerek kozalaklı, kuşburnulu, kuşkonmazlı, kanaryalı, kardelenli kentlere (Madımak'lı Sivas'a) kadar kaydırdılar; Kerrar-ı Kebir'le, "kan kan katliam!" korosuyla kinlerini kusarak korateşle konukevlerini de kundakladılar, kızılalevlerle kavurga kavururcasına kadınları kızları, kankaları kardeşleri, konukları, körpeleri kahkahalarla katlettiler...

Kitleler kan kustu, Kızılırmak karardı küstü...

Katliamdan kılpayı kurtulan KALELİ, kalbi kerpetenle koparılırcasına kahroldu, kızdı, köpürdü; kıyımlarla Kemalizm'in kuyusunu kazarak, kapitalizmin köleliğinde kainatı karartan künyesi kara, keçisakallı kelpoğlu kelplerin kalkıştıktan karagün kıyımını kanıtlarıyla kitaplaştırdı, konferanslardaki konuşmalarında, 'katledilenlerin kalplerde kahraman kalacaklarını' kaydederek, katliamı körükleyen, katilleri koruyan kurtçu kentlilerle kanlı katliamcıları kınadı:

Kayalardan koptular, keklikleri kovdular

Kahrolası kahpeler, kanatların kırdılar...

Katliamcı köpekler, katlettiler körpeler

Körolası katiller, karargahlar kurdular...

x x

Karadinliler kinlerini kustular

Kainatı kıpkızıl kana kestiler

Kirve kardeşler kanrevan koştular

Karasevdalar Kafdağı'nda kalanda...

Kuytu koyaklarda kartları kardılar

Kentlere, köylere kurtları koydular

Kankaları kazmalarla vurdular

Karasevdalar Kafdağı'nda kalanda...

Karanfil kokulu kömürgözlümü

Korkusuz kalemşor keremsözlümü

Katlettiler kalbi kaviözlümü

Karasevdalar Kafdağı'nda kalanda...

Kutsal kiliselerdeki Katedraller, Kardinaller, Katolik Keşişler, Kontlarla Kontesler de, küffarlaşan kafıroğlu kafirlerin korkunç kitle katliamları karşısında kederlendiler, kahroldular...

Kargıç, kılıç, kırbaç, kıyınçtır katliamcı katillerin kazancı.

Keko kurban, katillerin küllisi kötü kimlikli kişiler midir?

Kötü kimlikli, kinli, kasap kişilerdir kurban, kasap kişiler!

Kalbi, kafası katliamları kabullenemeyen kültürlü kişiler kükrediler:

-Kalkın kızıl kalpaklı kızanlarım! Kökensel kimlik kışkırtıcıyla kulisçiliğe kayıp klikleşerek karşıt kamplaşmalara kapılmayalım! Kendi kendimizle kavgaya kalkışıp kapışarak kırk kat kırılıp koparak küçülüp kenarda köşede, kuytu kıyılarda kadersiz, korunaksız kalmayalım; komünikasyon kurarak kalben kucaklaşıp Kuvayı-millici kimliklerimizle kavilleşelim, kahramanca katılalım kurtuluş kervanına! Kampinglerde kamplar kuralım, kafalarımızın köşesinde kördüğümleşerek kalan kötü kaderlerimizin kara kepazeliğini, korkularımızın kefaretini kazıyalım, kelepçeleyip küreklerle küldür küldür küreleyerek kaydıralım kayalıklardan kuytu koyakların karanlıklarına!.. Kuzeydeki Kolordu Komutanı Korgeneral Kemal'in kumandasında Kastamonu'dan Kırklareli'ne, Karabük'ten Kayseri'ye, Kırıkhan'dan Kütahya'ya, Karamürsel'den Kars'a kadar katar katar koşturan kara kuvvetleri konvoyundaki kıratlı kahraman Köroğlu'lara kavuşup karışalım, komandolaşıp kendir-kement kümeleşelim; küffar kalıntılarına karşı kendimizi koruyup kollayalım; kekik kokulu kırlarda kısrak kımızından kandırarak kafalarımızı kıyaklaştırıp, kilometrelerce karayolunu kağnılarla, katırlarla katederek; kökleri küflü, kimliksiz, kişiliksiz, kepaze kılıklı, kamga kamışlı, karamuklu, küt kolonlu, kösele kalıplı, kurtçul kuyruklu, kafatasçı, kırçıl kabasakallıları kovalım; küffarlarca kuşatılmış kentlerimizi, köylerimizi, kalelerimizi, kulelerimizi kurtaralım... Karaparacı, kapkaççı, karabatakçı, kazıkçı, komisyoncu komprador kapitalistlerle; kavuklu, kürk kostümlü, kaptan köşklü kervansaraylarda kahrolası korkunç kargaburunlu, kıçı kırık kılkuyruklu, kovuşturma kaçkını, korumalı kötü kalpli karaborsacı krallara karşı koyalım...

Karamsar, kararsız Kubat'ları, Kadir'leri, Kamil’leri, Kenan'ları karlı kışlara karşı kadifeden kaftanlarla, kazaklarla koruyup kollayalım; kararlı Kazım'larla, Kerem'lerle, Kerim'lerle kol kola kenetleyip kafir kalıntısı keratalarla kapışalım, kahramanca...

Kazıbilimsel kalıtlarımız Kapadokya'da, Kadifekale'de, Karacaahmet'te, Karahöyük'te, Kazdağı'nda, Konya'da, Kelkit'te, Karaman-Kalehöyük'te, Kayseri-Kültepe'de kayalara kazınarak kabartılmış, kitabelere, kataloglara kaydedilerek külliyelere konulup kutsanmış Kibele küllüyle, karanlıklarda kalmış Kavimler Kapısı'ndaki kendi kökensel kimliğimizle, kültürümüzle kucaklaşıp kaynaşalım, köreltilmiş kalplerimizin kapakçıklarını kalaylayalım; kırmızı karanfiller, kasımpatılar koklayarak kendimizi kanıtlayalım...

Kasırgalara karşı köknar kızılı kızılcıktan, kan kırmızısı karpuzları, kavunları, kayısıları, kirazları kopartıp kantarlarda kilolarını kayıtlayalım, kapaklı kavanozlara, kamışlı küfelere koyalım; karoserli kamyonlar, kamyonetler, karavanlarla kışlalardaki kilerlere kavuşturalım...

Kulplu kazanlar kaynatıp karavanalar kuralım; közde kavrulmuş kavurgaları, kavurmaları, kömbeleri, közlemeleri, kuskusları, krepleri, kıymalı karnıyarıkları, kabakdolmaları, kilolarca kebapları kıtlayıp karınlarımızda karalım, kalorilerini kanlarımıza karıştırıp kaburga, kalça, kaval kemiklerimizle kollarımızı kuvvetlendirelim...

Kaslı kollarımızı kavuşturalım; kıblegâhımız Kibele kadınlarımızla, kalpleri krize karşı kuvvetli kızlarımızla, kalbi kavi kızanlarımızla, kişneyen kısraklarımızla kamilen karışıp kaynaşarak, kümeleşip kenetleşerek kafilemizi kıvançlandıralım; kargılarımızı, kementlerimizi kapalım; kavak kütüklerinden, karaçam kalaslarından köprüler kuralım; Kızılırmak'tan, karaderelerden kurtulup, Kayışdağı'ndan Karlıova'ya, Kubbedağı’ndan Kocatepe'ye kayalım; kökleri kazılasıca, közlerde kavrulasıca, kör kurşunlara kapılasıca, kamalarla kolları kopasıca, keskin kılıçlarla kelleleri kesilesice, kızgın kumlarda kalasıcalara karşı kurt kapanı kurup kırk köy kaçkını kancık kalleşleri kötekleydim; kendi kültürlerini kucaklamayan kirli, küflü kafataslarına kuş kakası koyalım; katiyen katletmeyelim; kimilerini Kafdağı'ndaki karanlık kuyulara koyalım, kimilerinin de kellelerini kıskıvrak kavrayıp kıskaçla kanırtarak kütür kütür kütürdetip kafalarındaki köktendinci kalıpları kıralım, kafeslere kapatıp kafa kıllarını, kırçıl kaşlarını, kılcal kirpiklerini kasaturayla kazıyalım, kırkalım, korkutalım...

Kazıyalım, kırkalım, korkutalım ki kulluk kulvarına kötülükler koymasınlar, kesinlikle kışkırtıcılardan kopsunlar, kimsenin kanına kastetmesinler, katillikten kurtulsunlar...

Ve kul hakkını kutsal kılan Kuran katında kâfırleşip kızgın korda kavrulmasınlar...

Kâmilleşsinler, kâmilleşsinler, kâmilleşsinler...

Kesinlikler kabullensinler ki:

Kuluna kıymaz Kâinatın Kurucusu;

Kulun kötülüğüdür kendi kuruntusu...

Kabullensinler ki, kulun kanını kendi katında kutsal kılan Kâinatın Kurucusu, kul kanıyla kendisine kavuşanları katiyen kabullenmeyip kınayarak kahretmektedir...

Kurtarıcı Kemal'in kararlı komutuyla kendi kişiliklerini kuvvetle kıvançlandıran Kemalistler, kayalardan kaydılar, kanallara köprüler kurarak kalkan kılıç kullanıp karanlıkçı kapitülasyoncuları kovdular...

KISA AÇIKLAMA

Altı aylık bir çalışmanın ürünü olan bu yapıt, Türkiye özelinde ve dünya genelinde bir ilke imza atmaktadır. İçeriğinde çeşitli konulara değinilen bu yapıtın önemli özelliği, tüm sözcüklerin yalnız "K" harfiyle başlamasından ve eş anlamlı sözcüklerin olabildiğince az kullanılmış olmasından ileri gelmektedir. LÜTFİ olan adımızı bile imza yerine koymadık, kurala uymak koşuluyla yalnızca KALELİ olan soyadımızı kullanmakla yetindik. Kimi yerlerde, tümcedeki vurguyu güçlendirmek bakımından çok az olmak üzere sözcük olmayan "de" eklemesi yaptık. Bu uzunlukta bir yazıyı dikkatle ve sabırla okuyup değerlendirmenizi rica ediyorum. Saygılarımla....

LÜTFİ KALELİ

http://www.turkdilidergisi.com/102/kaleli.htm

Bir mucize olaydı kırk yıl geri gideydim.

Anamın yazmasını çekiştirip dideydim.

Sabah namazından sonra dedem bize geleydi,

Bana öğüt vereydi, bir de beni seveydi.

Sofu dedem, can dedem,

Ne olaydı sen olaydın, vita yagına kızıp anama bağıraydın.

Bakardın serki sofa kılardın namazını,

Benden başka kimsenin çekmez idin nazını.

Haber aldım ki sana sağlığın cipi çarpmış,

Gözlerin az görürdü, çok görenler ne yapmış.

Adım kardaşın adı, Esat derdin sen bana

Ne kadar özlemişim, ne kadar hasret sana.

Gene bağa geleydin kalpağınla meshinle,

Anama sesleneydin, doyulmaz gür sesinle.

Bir mucize olaydı kırk yıl geri gideydim,

Anamla harman edip, dağda davar güdeydim.

Sereydik yatakları damın orta düzüne,

Uyanaydık Harput'un doyumsuz gündüzüne.

Canım anam tez gittin bizden uzak illere.

Kokuna hasret kaldım, ver getirsin yellere.

Senin kokun cennetten, cennetin bağlarından

Çıkıp gelemez misin öpem ayaklarından.

Çok yattın kara yerde, de hadi çıkıp da gel.

Ha düştüm ha düşecem yok tutacağım bir el.

Bilirim mucize yok, ana yok, dede de yok.

Bilmez misin sen Esat, giden çok, hiç dönen yok.

/ Esat KABAKLI

http://www.sabiharana.com/forum/forum_posts.asp?TID=787&PN=1&TPN=10

Yürek yanarsa titrer Gül üşürse

Git gide kirletiyorlar gökyüzünü Anne

Umutları da tüketiyorlar hep beraber, sevgileri de

dillerinde en ince yalanlar, süslü ve sisli yüzleriyle

soğuk yüreklerinde ne acıma ne sevgi

kimin eli kimin cebinde

kimin eli kimin neresinde belli değil.

bense öyle acemi ve şaşkın

boş kalan ellerimi bir ömür

nereye koyacağımı bilemedim.

bilemedim, hangi yalanla kimi nasıl soyacağımı.

buz üstünde yürümeyi seçtim kendi hesabıma

maske diye bir not düşürmedim yüzüme

bukalemuna çalan rengimde olmadı.

tuttuğum her insanın elinde ellerim kirlendi

gözlerim kirlendi baktığım her insanın gözlerinde

yüreğimi sarktım umut kuyularına her defasında

her defasında yangın çektim su yerine, acı çektim

ne bir gün ışığı aktı içime ne de bir yağmur damlası.

rezil bir dünyanın orta yerinde

hüzün ben oldum düşen her yaprakta

her savaşta vurulan ben

kaç çocuğun hayalleri yıkıldı gözlerimde

kaç çocuğun yüreğimde yandı son ümitleri

ıstırabın en derin okyanusuna gömüldüm

bu nasıl bir dünya

bu nasıl bir dünya Anne

kahretsin

suskunum, susuzum, yorgunum Anne

durmadan kirletiliyor, kanıyor zaman, kimse aldırmıyor

kimse yanmıyor sevincini ateşe döken gelincik çiçeklerine

dönüp bakmıyor çığlıklarına annelerin

hergece dokuz yerimden vurur beni, gözleri öksüz çocuklar

bu yüzden kesmiyorum sakalımı, saçımı da taramıyorum artık

siyahlar giyiniyorum bu yüzden, dalgın dalgın bakıyorum uzaklara

ah gönlü güvercinim sen olmasan nasıl dayanılır bu yaşama.

herşeyin kirletildiği bir dünyada

temiz tutamadık güzelliklerimizi

bu yüzden hep vurgun kaldı bir yanımız

bir yanımız aşka acıya ayarlı

her gece dumanlar yürüyor

beton yığınlarıyla örtülü sevgisiz kentler üstüne

zifiri karanlıklar yürüyor Anne

kapkara nehirler gibi, acı akıyor yüzünde yoksulların

bir cehennem ateşi yanıyor yüreklerinde her akşam

kimse kimsenin yasını tutmuyor, bölüşmüyor acısını

bu nasıl bir dünya Anne

bu nasıl bir dünya

kahretsin

Sarılki,

kokun sinsin tenime, sevgin işlesin yüreğime

bu yalancı dünyada kimim varki başka gözlerimden öpecek

içimi ısıtacak bu karanlık soğuk kış gecelerinde

Sarılki, serinlensin ateşler içindeki alnım

yorgunum, beynim, tenim, ellerim yorgun

kendime sürgün yaşamaktan

sevgiye tanımlar aramaktan

tüm bu oldu bittilere

insanın kayıtsızlığından yorgunum Anne

yorgunum, ağrılarım, sızılarım yorgun

ihanetler yedi umudumu, sevgimi, düşlerimi

her gece yalnızlıklar sürüyorum kanayan yerlerime

ellerime çaresizlikler yüklüyorum

üşüyorum bu karanlık soğuk gecelerde sarıl bana

oysa hiç dönmedim sırtımı insan emeğine

öpmedim namerdin elini, eğilmedim zalimin önünde

ama ezildim bir çaresizin bakışından

bir annenın yakarışından

bir babanın haykırışından

utandım Anne dünyayı kirli bahçesine çevirenlerden

aç insanların kederinden utandım

bombalanan şehirlerden, yalvaran gözlerden

insanların kayıtsızlığından tüm bu oldu bittilere

insanlığımdan utandım Anne insanlığımdan.

heyhatki,

bizi ağlatan acılar güldürüyor başkalarını

yürek yanarsa titrer anne, gül üşürse

kaç insan soyundan ihanet görmüş, kaç gül dikeninden

mademki ihanet var,

öz elleriyle boğsun gül emen çocuklarını anneler

ve ihanet etsin şairler

yazmasınlar bir daha gül yüzlü şiirler sevgililerine

her mısrası kurşun olup saplansın yüreklerine

....

dünyadaki tüm çocukları sevdim anne

sevdim yeryüzündeki bütün insanları

diline, dinine, ırkına bakmadan sevdim

sevdim boynu halkalı köleler gibi

nerde bir ah duydum yüreğime saplandı oklar

nerde bir çocuk vuruldu ben de vuruldum Anne

can çekişir dudağımda kelebek ölüleri

nerede kötülük görsem.

nerede kötülük görsem

söner yıldızları gözlerimin, kör olurum...

suskunum, susuzum, yorgunum

bunca kalabalıkların, bunca mekanların içinde

her defasında yarası kanayan şiirler damlarken içime

yüreğimdeki yağmurlarla, herkesin bildiği bu dünyada

adresi olmayan yitik mektuplar gibi yorgun

yavru bir kedi gibi sahipsiz ve de yalnızım

öyle mi?

vayyy.

...........

ben nazlı bir yaprağım dalından düşmüş

alın beni üşüdüğüm yerden

kaldırın düştüğüm yerden

kalbinizin üstüne tutun pul pul

vicdanınızın üstüne

aynı soydanım sizinle

yok başka bir umarım alın beni üşüdüğüm yerden

yok başka kimsem kiminle konuşsam

sizin elleriniz var soyan, evleriniz var kocaman

sokaklarda gecekondularda yatmadınız karda kışta

bir dilim ekmeğe avuç açmadınız

utanan biz olduk yoksulluğumuzdan

utanan anam oldu, babam, bacım, gardaşım

ben nazlı bir yaprağım dalından düşmüş

alın beni üşüdüğüm yerden

kaldırın düştüğüm yerden

kalbinizin üstüne tutun pul pul

vicdanınızın üstüne

aynı soydanım sizinle

/Nuri CAN

www.nuricann.com

                                                                                                                    FhotoSTOR

Hor bakma sen toprağa, toprakta neler yatur

Kani bunca evliya, yüz bin Peygamber yatur

Cennette buğday yiyen, gaflet gömleğin giyen

Hem dünyaya meyleden, Adem Peygamber yatur

Arkasiyle kum çeken, göz yaşıyle yuğuran

Kabeye temel kuran, Halil Peygamber yatur

Vücudunu kurt yiyen, kurt yedikçe şükreden

Belalara sabreden, Eyyup Peygamber yatur

Balık karnında yatan, deryaları seyreden

Kabak kökün yastanan, Yunus Peygamber yatur

Kuyuda nihan olan, kul deyüben satılan

Mısır’a sultan olan, Yusuf Peygamber yatur

Yusuf’un yavu kılan, kurt ile davi kılan

Ağlayıp göğsüz kalan, Yakup Peygamber yatur

Asasın ejder eden, bahre urup yol eden

Fir’avnı helak eden, Musa Peygamber yatur

Ol Allahın habibi, dertlilerin tabibi

Enbiyalar serveri, Resul Muhammed yatur

Hayber kal’asın yıkan, kafiri oda yakan

Şahinler gibi bakan, Ali gibi er yatur

Ata ana gülleri, Kur’an okur dilleri

Fatm’ana oğulları; Hasan,Hüseyin yatur

İğnesin suya atan, balıklara getirten

Tacın tahtın terkeden, İbrahim Ethem yatur

Gündüzler saim olan, geceler kaim olan

Ariflerin sultanı, Bayzit Bestami yatur

Hakikat erleri, geçti dünyadan, her biri

Konyada; ol Mevlana Hüdevandigar yatur

Çoktur Hakkın has kulları, fikr eyle bunları

Saysam erenleri, görsen ne sultanlar yatur

Yunus sen de ölürsün, kara yere girersin

Kara yer altında, çok günahkâr kullar yatur...

/Yunus EMRE